Μια μαλακια σε ελευθερη μεταφραση


Σκιες μαυρες και καφε σε κοκκινα χρωματα ωμα αυγα και σκυλια να πετανε στης μαυρηςς ορχιδεας τα συννεφα και δυο φορες σου λεω ελα και 1 ετοιμο κρεας να φευγει και συ ενα στειρο πουκαμισο να απαντας σε θελω μα οι παπαρουνες σε κοιτανε και κλαινε γιατι; Εγω νομιζω οτι κοιμουνται αλλα τιποτα δεν υπαρχει ειμαι σκιουρος και πεταω εσυ;ενα τραγουδι χωρις σκεψη εσυ περπατας και γω ουρλιαζω μα ολα χαθηκαν και εμεινε το κοτοπουλο να γελα μα ολοι ειναι κξοκορες και τωρα τι θα κανουμε εισαι ενα φιλτρο στον καφε μου γαλλικα ολα και εσεις ολοι ειστε καθαρματα γιατι πολυ μιλατε αυγα ολα αυγα τι σημαινει; Δεν ξερω εγω απλα σε ακολουθω και συ εισαι τυφλος. Συπερασμα, που παμε; Ποδηλατο και βυζια αλλα εσυ καπνιζεις.ειναι πολυ πεσμενα λες ψεματα παντα γιατι ποτε δεν κοιτας ψηλα ολο κατι ψυθυριζεις αλλα ξερεις πως κανενας κοκκορας δε σ ακουει γιατι αυτοι οολο φωναζουν και συ μιλας πολυ. Σκασε.

vlakeies no 2
Εδώ κάτω όλα κείτονται. Εδώ κάτω κάποιοι αυτοκτονούν.. εδώ κάτω κάποιοι αυτοκτονούν κάθε μέρα, κάποιοι κραυγάζουν συνεχώς και στριφογυρνάνε στα άδεια καθίσματα, στριφογυρνάνε κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό. Εδώ μέσα κάποιοι ψέλνουν κάτι τελευταίες σιωπές. Ο τελευταίος ψεκασμός της ζωής μας. Γεμίσαμε παράσιτα, γεμίσαμε τα άδεια καθίσματα. Δεν έχει σημασία, γελάμε, ασταμάτητα. Μόνο αυτό μας νοιάζει μόνο αυτό μετρά. Τώρα που όλα κείτονται δίπλα μας θαρρούμε πως θα αντέξουμε εμείς; Εμείς τα παράσιτα αυτής της κολασμένης γης αυτής της κολασμένης προσευχής που τάχα τώρα ψέλνουμε; Αυτή η περιοχή δεν είναι για μας αυτή η περιοχή βρωμοκοπά, αλκοόλη και σκατά εμείς είμαστε για άλλα τα ξεπεσμένα τοπία της αγνότητας, πως τάχα είμαστε αγνοί, πως τάχα σκουριάζουμε εμείς τις ζωές σας, παρατάμε. Αν ήθελα κάτι να πω σε εσένα θα έπαιρνα το όπλο και θα σε κτυπούσα πισώπλατα θα σε κτυπούσα στα μάτια στα αυτιά αλλά δεν το κανα πες με βλάκα πες με αλήτη ότι θες ότι σου κάνει καλύτερα αλλά εγώ δεν σταματάω εδώ δεν είναι ακόμη η ώρα. Χάρηκες κύριε κλόουν; Χάρηκες που όλοι εμείς ζούμε σαν κουφάρια στα άκρα των ποταμιών. Και τώρα κλάψε κλάψε σα μωρό, κλάψε μέχρι να ξεβάψει η λυπημένη και άθλια σου φάτσα. Γιατί εμείς είμαστε μάλλον εδώ και μάλλον αναπνέουμε και μάλλον χαμογελάμε και αναπνέουμε τα παρασιτοκτόνα που μας πετάτε γιατί εμείς είμαστε τα παράσιτα των ζωών σας, είμαστε τα παράσιτα που εσείς μεγαλώσατε, εσείς μάθατε να βρίζουμε στο πόνο της γης. Μας δεν μας νοιάζει εμείς είμαστε βαλτοί μην μας ζητάτε και τα ρέστα εμείς είμαστε βαλτοί να σας ακούμε και να κάνουμε τους ρουφιάνους των ζωών σας θαρρείς πως μπορείς να με εξευτελίζεις; Χέστηκα εσύ τώρα κλαις ενώ εγώ μπορώ τουλάχιστο να χαμογελάω μπορώ τουλάχιστο να υπάρχω σε ένα άδειο κάθισμα και να φωνάζω έστω σιωπηλά δεν με νοιάζει χέστηκα για τα μεγάλα σου σχέδια χέστηκα για την αδιαφορία σου. Εξάλλου εγώ ένα πιόνι είμαι τι μπορώ να σου κάνω; Χέστηκα για σένα κλάψε όσο θες όσο σε παίρνει ομορφάντρα εγώ δεν μένω πια εδώ. Με έχετε εξορίσει.

vlakeies no 1

Τα δακτυλα μου ειναι κρεσμασμενα πανω στη νερουλιασμενη πολιτεια μας και οι αναθρες, χωρις νοημα κραυγες μου, τα σκορπια αναφιλητα μου τρεμοπαιζουν στις εταιριες σας.

Επρεπε να κλαιω εδω και καιρο, επρεπε να καταλαβενω τα λογια μπροστα στη καταστορφη καθως μασουλουσανε τσιχλες και σκατα.

Γιατι με θελετε κοντα σας? Ολο αναβω μιζερα φωτα

Ολο καταληγω στο τιποτα και επιστρεφω, χωρις αφεση και μετανοια.

Κανω το τιποτα και δεν το δεχονται

Τωρα κανουν συμποσια με τη βλακεια τους και τη ξερνανε

Ενα καλο χωνεμα μας χρειαζεται τωρα, ενα καλο τελος.

Δεν μπορω να τα αποδεχτω ολα αυτα.

Στο κατω κατω υπαρχουνε και οι σκαλες

Για να φτασεις στη βλακεια γρηγοροτερα.