vlakeies no 1

Τα δακτυλα μου ειναι κρεσμασμενα πανω στη νερουλιασμενη πολιτεια μας και οι αναθρες, χωρις νοημα κραυγες μου, τα σκορπια αναφιλητα μου τρεμοπαιζουν στις εταιριες σας.

Επρεπε να κλαιω εδω και καιρο, επρεπε να καταλαβενω τα λογια μπροστα στη καταστορφη καθως μασουλουσανε τσιχλες και σκατα.

Γιατι με θελετε κοντα σας? Ολο αναβω μιζερα φωτα

Ολο καταληγω στο τιποτα και επιστρεφω, χωρις αφεση και μετανοια.

Κανω το τιποτα και δεν το δεχονται

Τωρα κανουν συμποσια με τη βλακεια τους και τη ξερνανε

Ενα καλο χωνεμα μας χρειαζεται τωρα, ενα καλο τελος.

Δεν μπορω να τα αποδεχτω ολα αυτα.

Στο κατω κατω υπαρχουνε και οι σκαλες

Για να φτασεις στη βλακεια γρηγοροτερα.